Afdrukken

De gevolgen van de zondeval

De onderstaande inzending (blauw en smal uitgelijnd) is Jonathans reactie op het artikel Waarom schiep God dan kaken, klauwen, giftanden en angels? Zoals gewoonlijk wordt eerst de volledige inzending geciteerd, waarna mijn reactie volgt. Taalfouten in de ingezonden feedback zijn niet verbeterd.

 

Beste creationist,


Ik zag op een forum een link naar uw site en ben er ook ingetrapt, ik verwachtte een onderbouwde, informatieve site over de evolutie-theorie, maar werd ernstig teleurgesteld met een halfwerkende creationistische site.
Ik zag deze vraag op uw site:


Als God zo goed is, waarom heeft Hij organismen dan uitgerust met dodelijke wapens, zoals kaken, klauwen, giftanden, angels, en andere organen waarmee ze elkaar schade kunnen berokkenen?


Dit is een vraag waar ik vroeger vaker over nagedacht heb. Als antwoord geeft u aan dat de huidige natuur veroorzaakt is door de zondeval en dat het daarom de schuld is van de mens.
Er wordt gesuggereerd dat er doornen en distels ‘ontstonden’ na de zondeval. Dit gebeurt niet spontaan, dus het moet veroorzaakt zijn door de mensen of door god.
Het lijkt me onlogisch te redeneren dat deze doornen en distels en bijv. sterfelijkheid veroorzaakt werden door de mens, de mens had in die tijd volgens de bijbel helemaal geen macht om over het ontstaan van distels of dieren met dodelijke wapens te kunnen beslissen. Daarnaast heeft de mens daar helemaal geen baat bij.
Volgens de bijbel heeft alleen god die macht, ervan uitgaande dat die aanname klopt, móet die god ook wel degene zijn die de dieren met die dodelijke wapens heeft gecreëerd en die dorens en distels heeft gemaakt. De zondeval van de mensen is alleen de reden dat god de natuur op de huidige manier verpest heeft, en niet de directe oorzaak.
Aan het eind van het antwoord lijkt het net alsof god er alles aan doet om weer terug bij zijn mensen te komen. Hij stuurde zijn eigen zoon zodat alles uiteindelijk weer goed kan komen. Dit is in mijn ogen onzin, de god van de bijbel wordt afgeschildert als een almachtig god, die zonder moeite met een vingerknip een nieuwe aarde zou kunnen maken en zonder dat zijn zoon naar de aarde zou hoeven gaan alles goed zou kunnen maken. God was ook zo machtig dat hij gewoon had kunnen beslissen nooit zo te reageren op een zondeval.


Uit die almacht van god, waarbij hij tegelijkertijd ook oneindig goed zou moeten zijn, terwijl hij ervoor kiest om de natuur te verpesten, nadat de mensen, die hij zo zwak gemaakt heeft dat ze het te moeilijk vonden om hem te gehoorzamen, concludeer ik dat deze god tegenstrijdig is.
Een god kan niet tegelijkertijd almachtig en oneindig goed zijn, én deze wereld vol pijn en verdriet gemaakt hebben.
Het enige excuus van zo'n god voor deze wereld zou zijn dat hij niet bestaat.

Wat een leuke optie zou zijn bij het geven van feedback, is de mogelijkheid voor degenen die de moeite nemen feedback te geven, nog een keer de een wederreactie te geven op uw reactie. Zo voorkom je dat er zaken uit de feedback verdraait worden, of verkeerd worden begrepen.

Vriendelijke groet,
Jonathan

 

Beste Jonathan,

Bedankt dat je contact opgenomen hebt. Ik zal mijn best doen je opmerkingen zo goed mogelijk te beantwoorden.

Als antwoord geeft u aan dat de huidige natuur veroorzaakt is door de zondeval en dat het daarom de schuld is van de mens.

Dat is inderdaad de hoofdgedachte van het artikel waar je op reageert. Giftanden, angels, doornen, distelen en andere ‘wapens’, waren geen onderdeel van de oorspronkelijke ‘zeer goede’ schepping (Gen. 1:31), maar zijn een consequentie van de menselijke zonden. De mens is verantwoordelijk, niet God.

Theïstisch evolutionisten hebben op dit punt een groot probleem, want volgens hen bestonden dergelijke wapens al miljoenen jaren voordat de mens verscheen. Volgens dat model is niet de mens, maar God verantwoordelijk voor al die ellende.

Volgens de bijbel heeft alleen god die macht, ervan uitgaande dat die aanname klopt, móet die god ook wel degene zijn die de dieren met die dodelijke wapens heeft gecreëerd en die dorens en distels heeft gemaakt.

Dat is niet per se waar. Wapens kunnen ook op natuurlijke wijze ontstaan zijn vanuit oorspronkelijk onschuldige organen. Om maar een voorbeeld te noemen: klauwen van katachtigen fungeren tegenwoordig als wapens, maar kunnen voor de zondeval handig geweest zijn om in bomen te klimmen. Het is niet vergezocht om te postuleren dat bepaalde onschuldige structuren voor duistere doeleinden gebruikt zouden kunnen worden, eventueel met wat kleine aanpassingen. Neem bijvoorbeeld het gebit van vleerhonden. Hoewel vleerhonden fruit en nectar eten, is het voor te stellen dat hun gebit hen in staat stelt over te schakelen op een omnivoor of carnivoor dieet.

Afbeelding: de schedel van een vleerhond. Deze dieren zijn vegetarisch.

Hoewel dit het ontstaan van een groot aantal wapens zou kunnen verklaren, zijn andere wapens weer veel te gecompliceerd en gespecialiseerd om op die manier tot stand te zijn gekomen. De meer gecompliceerde wapens moeten dus inderdaad ontworpen zijn, en je hebt helemaal gelijk dat alleen God die macht heeft. Dat verandert natuurlijk niets aan het feit dat het de schuld van de mens is.

De zondeval van de mensen is alleen de reden dat god de natuur op de huidige manier verpest heeft, en niet de directe oorzaak.

Je maakt op correcte wijze gebruik van de termen ‘reden’ en ‘oorzaak’. Gods interventie is de oorzaak van het bestaan van wapens (in elk geval de compliceerde) in de biologische wereld, maar de zonde van de mens is de reden.

Het is echter onterecht dat je meer belang hecht aan de oorzaak dan aan de reden. Als we de vraag stellen: ‘waarom is er zoveel ellende in de wereld?’ zijn we immers niet nieuwsgierig naar de technische verklaring voor deze ellende, maar naar de teleologische reden.

Als jij in de gevangenis komt voor een misdrijf, kun je wel met het vingertje wijzen naar de rechter of de cipier, maar uiteindelijk ben je zelf schuldig. Als je de straf voor je zonden te zwaar vindt, is het veel raadzamer je Schepper om vergeving te vragen.

Dit is in mijn ogen onzin, de god van de bijbel wordt afgeschildert als een almachtig god, die zonder moeite met een vingerknip een nieuwe aarde zou kunnen maken en zonder dat zijn zoon naar de aarde zou hoeven gaan alles goed zou kunnen maken.

Dat klopt. Hij had deze wereld in een oogwenk kunnen vernietigen en opnieuw kunnen beginnen. Maar God had deze wereld zo lief (Joh. 3:16) dat Hij er in plaats daarvan voor koos een reddingsplan op te zetten, zelfs ten koste van zijn eigen Zoon.

Je kunt je natuurlijk afvragen: maar had God deze wereld niet gewoon weer in orde kunnen maken? Hij is toch goed én almachtig? Maar Gods ‘goedheid’ betekent niet dat Hij alleen maar lief is. Hij is tevens rechtvaardig. Als er gezondigd wordt, moet er gestraft worden. (Merk op dat die rechtvaardigheid Hem niet van bovenaf wordt opgelegd. Niets en niemand staat boven God. Rechtvaardigheid is onderdeel van Gods Wezen.)

God was ook zo machtig dat hij gewoon had kunnen beslissen nooit zo te reageren op een zondeval.

Dat is niet helemaal juist. Gods heiligheid en de zondigheid van de mens zijn nou eenmaal onverenigbaar. Door de zonden moest er dus wel een kloof tussen God en de mens komen. Het is niet zo dat God door een wet (die extern was aan Hemzelf) gedwongen werd afstand te nemen tot de mens, maar het was zijn eigen karakter die Hem hiertoe bracht. En aangezien de rest van de schepping onder de auspiciën van de mens valt en de leefwereld van de mens is, is het niet onverwacht dat de schepping meedeelt in de vloek die de mens over zich heen haalde. Afstand tussen God en de mens betekent automatisch (als consequentie) afstand tussen God en de schepping.

En mocht iemand tegen willen werpen dat deze straf (het vervloeken van de aardbodem, Gen. 3:17-19) ‘te zwaar’ is: hoe kunnen wij zeggen dat een bepaalde straf te zwaar of te licht is? Wij mensen hebben geen enkele standaard op grond waarvan we kunnen bepalen hoe zwaar een straf zou moeten zijn. We zijn niet in staat om het ‘gewicht’ van een zonde te wegen, dus hebben we geen poot om op te staan wanneer we tegen God zeggen dat de straf te zwaar is.

Daarnaast kan God motieven gehad hebben om planten en dieren uit te rusten met wapens. Er zijn bijvoorbeeld ecologische redenen denkbaar. Door de zondeval veranderde er van alles. De dood kwam in de wereld (waarschijnlijk niet alleen voor mensen, maar ook voor bepaalde dieren) en vegetarisme was niet langer een vanzelfsprekendheid (zoals eerder aangegeven zouden bepaalde dieren zich op natuurlijke wijze aan kunnen passen aan een carnivore levensstijl). Dit soort veranderingen zouden gemakkelijk kunnen leiden tot een complete ontwrichting van het ecologische evenwicht van voor de zondeval. Vanaf het moment van de zondeval heerste er pure competitie. Dit zou resulteren in grootschalige uitstervingen van de vele soorten die niet berekend waren op de strijd voor het bestaan, terwijl andere soorten zich juist als ratten zouden voortplanten en voor plagen zouden zorgen. Het is vergelijkbaar met het introduceren van uitheemse soorten in een voorheen geïsoleerd ecosysteem (een eiland): het delicate evenwicht op het eiland kan daardoor compleet verstoord worden.

Het is aannemelijk dat de Schepper op grote schaal veranderingen heeft doorgevoerd in de biologische wereld om een nieuw ecologisch evenwicht in te stellen, en daarmee dit soort problemen te voorkomen. Iedere soort werd uitgerust met de middelen die het nodig zou hebben in de ‘struggle for life’.

Een andere reden voor het creëren van wapens kan zijn geweest om ons iets te communiceren. We zijn geschapen om in harmonie met onze Schepper te leven, maar door te zondigen hebben we er in feite voor gekozen zonder God verder te gaan. We kunnen makkelijk onderschatten hoe rampzalig dit is. Door deze scheiding missen we het doel waar we voor gemaakt zijn (en niets is erger dan dat) en bevinden we ons op de weg die leidt naar het verderf (Mat 7:13). We leiden een spiritueel leeg bestaan, en lopen zelfs het risico voor eeuwig van onze Schepper gescheiden te worden. Als alles in de fysieke (door ons waarneembare) wereld pais en vree gebleven zou zijn, zouden we niet geconfronteerd worden met de harde realiteit van hoe het is om zonder God te leven. Maar doordat de fysieke wereld de geestelijke werkelijkheid weerspiegelt, worden we daar wel mee geconfronteerd. De voortdurende strijd en wreedheid in de natuur moeten we dus opvatten als een grote waarschuwing: probeer niet zonder God te blijven leven, maar toon berouw voor je zonden en zie uit naar de dag dat we weer in volle gemeenschap met God zullen leven en de schepping van de vloek der zonde wordt bevrijd.

… de mensen, die hij zo zwak gemaakt heeft dat ze het te moeilijk vonden om hem te gehoorzamen …

De Bijbel leert ons:

1 Korintiërs 10:13
Gij hebt geen bovenmenselijke verzoeking te doorstaan. En God is getrouw, die niet zal gedogen, dat gij boven vermogen verzocht wordt, want Hij zal met de verzoeking ook voor de uitkomst zorgen, zodat gij ertegen bestand zijt.

De verleiding was niet te groot voor Adam en Eva, en evenmin is de verleiding voor ons te groot wanneer wij zondigen.

Uit het feit dat iemand zondigt kun je niet afleiden dat de verleiding voor die persoon kennelijk te zwaar was. Dat kun je daar alleen uit afleiden als je uitgaat van puur materialisme (het menselijk bewustzijn is zuiver fysiek, louter neuronen en hormonen) en determinisme (chemicaliën, dus ook in de hersenen, reageren op voorspelbare wijze op prikkels). Als dat zo is, bestaat er eigenlijk niet zoiets als ‘vrije wil’. In dat geval kun je redeneren: Adams brein beschikte over zelfbeheersing level 5; aangezien Adam voor de verleiding gezwicht is, is hij kennelijk geconfronteerd met een verleiding van level 6 of hoger.

Maar als het menselijke bewustzijn méér is dan alleen chemie, als er ook een geestelijke component is, dan staat het niet van tevoren vast wat wij gaan besluiten. Dan is het niet vanzelfsprekend dat onze beslissingen slechts de uitslag zijn van het sommetje “prikkel + voorgeprogrammeerde verwerking = handeling”. En dan klopt de bovenstaande redenering dat Adam simpelweg te zwak was voor de verleiding ook niet.

Wat een leuke optie zou zijn bij het geven van feedback, is de mogelijkheid voor degenen die de moeite nemen feedback te geven, nog een keer de een wederreactie te geven op uw reactie. Zo voorkom je dat er zaken uit de feedback verdraait worden, of verkeerd worden begrepen.

Zoals je weet wordt de feedback eerst in zijn geheel weergegeven, dus als lezers iets niet begrijpen ligt het aan degene die de feedback geleverd heeft, niet aan mij.

Uitvoerige correspondenties zijn onoverzichtelijk voor de lezers. Wie toch een uitgebreidere discussie aan wil gaan kan via het feedbackformulier contact opnemen over het voeren van een formeel debat.

 

 
Evolutie.EU, Powered by Joomla!; Joomla templates by SG web hosting